Το 2012, η Tracey Williams ανακάλυψε την πρώτη της πλάκα Tjipetir κατά τη διάρκεια μιας βόλτας στη θάλασσα στην Κορνουάλη της Αγγλίας. Πήρε την πλάκα στο σπίτι και έψαξε στη google τη λέξη «Tjipetir,» αλλά δεν βρήκε πολλές πληροφορίες. Όμως λίγες εβδομάδες αργότερα βρήκε μια παρόμοια πλάκα σε μια άλλη παραλία και άρχισε την έρευνα στα σοβαρά.
Έμαθε ότι το Tjipetir είναι ένα χωριό στην Ινδονησία. Εκεί, τον 19ο αιώνα, βρισκόταν μια φυτεία με γουταπέρκα, μια ελαστική ουσία που γίνεται από το σφρίγος των δέντρων. Η γουταπέρκα είχε πολλές χρήσεις -από τα αερόστατα θερμού αέρα μέχρι τις πυροσβεστικές μάνικες- αλλά χρησιμοποιούνταν πιο συχνά στη μόνωση των υποβρύχιων τηλεγραφικών καλωδίων.
Αμέσως η Williams κατάλαβε ότι οι πλάκες προέρχονταν από κάποιο ναυάγιο και ότι θα πρέπει να υπάρχουν και άλλες. Έτσι, δημιούργησε μια σελίδα στο Facebook για να δει αν είχε και κάποιος άλλος παρόμοιες πλάκες. Σύντομα διάφοροι άρχισαν να υποβάλλουν φωτογραφίες από τις Βρετανικές Νήσους, τη Γαλλία, τη Δανία, την Ισπανία και τα νησιά Σέτλαντ.
Μια ισχυρή κοινότητα αναπτύχθηκε στο Facebook, με ανθρώπους που μοιράζονται τις ιστορίες και τις θεωρίες τους σχετικά με την προέλευση των πλακών. Η Williams μίλησε με δύτες ναυαγίων, ωκεανογράφους, ιστορικούς και δημοσιογράφους και το ενδιαφέρον για την ιστορία μεγάλωσε.
Όπως δήλωσε ο ωκεανογράφος Curtis Ebbesmeyer, χρειάζεται περίπου 25 χρόνια για να μεταφερθούν τα απομεινάρια ενός ναυαγίου σε όλο τον κόσμο, έτσι είναι δύσκολο να προσδιοριστεί από που προέρχονται οι πλάκες, οι οποίες μπορεί να έχουν επιβιώσει για περισσότερο από έναν αιώνα και να έχουν κάνει το γύρο του κόσμο πολλές φορές. Εδώ και αρκετό καιρό έκανε την εμφάνιση της μια θεωρία ήταν οι πλάκες μπορεί να προέρχεται από τον Τιτανικό, μιας και στο πλοίο υπήρχε δηλωμένο φορτίο γουταπέρκα.
Στα τέλη του 2013 φάνηκε να λύνεται το μυστήριο της προέλευσης των πλακών. «Άρχισαν να έρχονται διάφορα στοιχεία από ανθρώπους που φαινόταν να ήξεραν. Δυο διαφορετικού άνθρωποι από διαφορετικές χώρες έστειλαν πληροφορίες ονομάζοντας ένα πλοίο», δήλωσε η Williams.
Πρόκειται για το Miyazaki Maru, ένα γιαπωνέζικο επιβατικό πλοίο που βυθίστηκε από ένα γερμανικό υποβρύχιο ενώ πήγαινε στο Λονδίνο το 1917.
Σήμερα επεξεργάζεται ένα βιβλίο για το μυστήριο του Tjipetir. Η ίδια δεν είναι ξένη με τα θάλασσα μυστήρια.
Είναι η διαχειριστής της σελίδας Lego Lost At Sea στο Facebook, επιδιώκοντας να βρει παιχνίδια που έχουν ξεβραστεί στη στεριά από τα 62 κοντέινερ που έπεσαν στη θάλασσα από το πλοίο Tokio Express το 1997.
Είναι αρκετές οι σελίδες στο Facebook ΕΔΩ, ΕΔΩ και ΕΔΩ
Η Williams δεν ήταν η μοναδική που θεωρούσε το Miyazaki Maru θα μπορούσε να είναι η πηγή των πλακών. Ο Βρετανός κυβερνητικός Receiver of Wreck (ονομάζεται και Ιατροδικαστής των Θαλασσών) ψάχνει για το εν λόγω πλοίο και το κατονόμασε ως την «πιθανή» πηγή των πλακών. Το μυστήριο είχε λυθεί … μάλλον.
«Υπάρχουν πολλά ερωτήματα ακόμη να απαντηθούν» δηλώνει η Williams. «Για μένα, η ιστορία μόλις άρχισε». Ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερα για το Miyazaki Maru και τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στο πλοίο. Επίσης πιστεύει ότι υπάρχει μια καλή πιθανότητα οι πλάκες να προέρχονται από περισσότερα πλοία.
Δείτε τα Βίντεο