Γιατί τα θύματα του Ισλαμικού Κράτους φαίνονται τόσο ήρεμα πριν από τον αποκεφαλισμό τους;
Πώς είναι δυνατόν οι όμηροι των τζιχαντιστών να στέκονται μπροστά από την κάμερα και υπό την απειλή του μαχαιριού να δέχονται να αναπαραγάγουν την προπαγάνδα του Ισλαμικού Κράτους;
Μήπως τελικά τα βίντεο φρίκης δεν είναι αληθινά. Ή μήπως οι όμηροι συμβιβάζονται ελπίζοντας σε έναν πιο «ανθρώπινο» θάνατο;
Κι όμως, οι αποκεφαλισμοί είναι πέρα για πέρα αληθινοί και καμία απολύτως συμφωνία δεν υπάρχει ανάμεσα σε ομήρους και τζιχαντιστές. «Απλώς» τα θύματα έχουν υποβληθεί σε πολλούς εικονικούς αποκεφαλισμούς, με αποτέλεσμα να πιστεύουν εκείνους που προσπαθούν να τους πείσουν ότι δεν έχει έρθει η ώρα τους προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς της οργάνωσης.
Αυτά υποστηρίζει τουλάχιστον πρώην μέλος του Ισλαμικού Κράτους σε συνέντευξή του στο Sky News. Μιλώντας στο βρετανικό τηλεοπτικό δίκτυο από την Τουρκία, ο πρώην τζιχαντιστής, ο οποίος αναφέρεται ως «Σαλέχ», αποκαλύπτει ότι και ο ίδιος έπαιξε πολλές φορές τον ρόλο του «καθησυχαστή», διαβεβαιώνοντας τους ομήρους ότι δεν διατρέχουν κανέναν κίνδυνο.
Στο μεταξύ ο σύμβουλος σε θέματα ασφαλείας του IISCA sec group Αλέξανδρος Νίκλαν μιλώντας με ξένο στέλεχος των Ε.Δ. που έκανε 2 θητείες στην περιοχή της Μέσης Ανατολής μας είπε:«Τα θύματα είναι ήρεμα γιατί οι τζιχαντιστές χρησιμοποιούν δυο μεθόδους.
Η πρώτη, όπως υποπτευόμαστε, είναι η χρήση βαρβιτουρικών που μειώνουν τις αντιδράσεις και ζαλίζουν τον αιχμάλωτο τους, καθιστώντας τον ανίκανο να αντιδράσει.
Η δεύτερη είναι μια ισχυρή αφαίμαξη.
Όλοι γνωρίζουμε πώς μια μεγάλη απώλεια αίματος μπορεί να οδηγήσει σταδιακά από ζαλάδα και ατονία μέχρι και σε ολική απώλεια σωματικών λειτουργιών.
Αυτό τους χρησιμεύει γιατί δεν μοιάζουν έτσι και σαν απογυμνωμένοι από θέληση, κάτι που τους βοηθάει να τους υποβάλουν και σε εκφορά δηλώσεων,κάτι που δεν θα ήταν δυνατόν με την χρήση φαρμάκων.
Το ανθρώπινο σώμα διατηρεί περίπου 4 λιτρα αίματος εντός του..
Αν αφαιμαχθεί το ένα, τότε ο άνθρωπος είναι φοβερά αδύναμος να αντιδράσει και σίγουρα δεν μπορεί να αντισταθεί ακόμα και αν η ζωή του απειλείται.»