Υπάρχει μια Αρχαία Γη μέσα στη Γη λένε επιστήμονες του Χάρβαρντ

Η ομάδα πιστεύει ότι μια προηγουμένως ανεξήγητα ισοτοπική αναλογία από βαθιά μέσα στη Γη μπορεί να είναι ένα σήμα από υλικό της Γης πριν η Γη συγκρούστηκε με ένα άλλο σώμα μεγέθους πλανήτη, το οποίο οδήγησε στη δημιουργία της Σελήνης. Αυτή μπορεί να είναι μια ηχώ μιας αρχαίας Γης που υπήρχε πριν 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, πριν από την προτεινόμενη σύγκρουση.Η τρέχουσα ευνοημένη θεωρία λέει ότι η Σελήνη σχηματίστηκε πριν 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, όταν η Γη συγκρούστηκε με μια μάζα στο μέγεθος του Άρη, που ονομάστηκε «Θεία». Αυτή η θεωρία δηλώνει ότι η θερμότητα που παράχθηκε από τη σύγκρουση θα είχε λιώσει ολόκληρο τον πλανήτη πριν από μερικά από τα συντρίμμια διαχωριστούν και δημιουργήσσουν το φεγγάρι.Αλλά τώρα, η ομάδα του στο Χάρβαρντ, με επικεφαλής τον Αναπληρωτή Καθηγητή Sujoy Mukhopadhyay, πιστεύει ότι βρήκαν στοιχεία που να υποστηρίζουν ότι μόνο ένα μέρος της Γης έλιωσε και ότι ένα αρχαίο τμήμα εξακολουθεί να υπάρχει στο εσωτερικό του μανδύα της Γης.Σύμφωνα με τον καθηγητή Mukhopadhyay: «Η ενέργεια που απελευθερώθηκε από την σύγκρουση μεταξύ της Γης και της Θείας θα ήταν τεράστια, σίγουρα αρκετή για να λιώσει ολόκληρο τον πλανήτη. Αλλά πιστεύουμε ότι η ενέργεια κρούσης δεν ήταν ομοιόμορφα κατανεμημένη σε όλη την αρχαία Γη. Αυτό σημαίνει ότι ένα σημαντικό τμήμα του ημισφαιρίου κρούσης θα μπορούσε πιθανότατα να έχει πλήρως εξατμισθεί, αλλά το αντίθετο ημισφαίριο θα είχε εν μέρει θωρακιστεί και δεν θα είχε υποστεί πλήρη τήξη.»

Η ομάδα ανέλυσε τις αναλογίες ισοτόπων ευγενών αερίων από τον μέσα μανδύα της Γης και σε σύγκριση με τα αποτελέσματα που ισότοπο αναλογίες πιο κοντά στην επιφάνεια. Βρήκαν ότι το He3 και η αναλογία του Ne22 από το ρηχό μανδύα είναι σημαντικά υψηλότερη από ότι η ισοδύναμη αναλογία βαθιά μέσα στο μανδύα.

Ο καθηγητής Mukhopadhyay παρατήρησε: «Αυτό σημαίνει ότι η τελευταία γιγάντια σύγκρουση δεν ανέμιξε πλήρως το μανδύα και δεν υπάρχει ένας ολόκληρος μανδύας ωκεανού μάγματος.»

Περαιτέρω στοιχεία προέρχονται από την ανάλυση του Xenon129 με την αναλογία του Xenon120.
Το υλικό που ήρθε στην επιφάνεια από το βαθύ μανδύα έχει χαμηλότερη αναλογία από ότι συνήθως βρίσκεται κοντά στην επιφάνεια. Επειδή το Xenon129 παράγεται από τη ραδιενεργό διάσπαση του Ιωδίου129, τα ισότοπα τοποθετούν την ηλικία σχηματισμού του αρχαίου τμήματος του μανδύα μέσα στα πρώτα 100 εκατομμύρια χρόνια της ιστορίας της Γης.

«Η γεωχημεία δείχνει ότι υπάρχουν διαφορές μεταξύ των αναλογιών των ισοτόπων των ευγενών αερίων σε διάφορα μέρη της Γης και αυτά πρέπει να εξηγηθούν. Η ιδέα ότι μια πολύ διασπαστική σύγκρουση της Γης με έναν άλλο σώμα μεγέθους πλανήτη , το μεγαλύτερο γεγονός στη γεωλογική ιστορία της Γης, δεν έλιωσε εντελώς ώστε να ομογενοποιήσει τη Γη, αμφισβητεί ορισμένες από τις αντιλήψεις μας σχετικά με το σχηματισμό του πλανήτη και την ενεργητικότητα των γίγαντιων επιπτώσεων. Αν η θεωρία αποδειχθεί σωστή, τότε μπορεί να δούμε την ηχώ της αρχαίας Γης, έναν χρόνο πριν από τη σύγκρουση,» είπε ο καθηγητής Mukhopadhyay.

Ο καθηγητής Richard Carlson του Carnegie Institution Τμήμα Χερσαίου Μαγνητισμού δήλωσε:
«Αυτό το συναρπαστικό αποτέλεσμα προστίθεται στην παρατηρητική απόδειξη ότι σημαντικές πτυχές της σύνθεσης της Γης είχαν καθοριστεί κατά τη βίαιη γέννηση του πλανήτη και παρέχει μια νέα ματιά στις φυσικές διεργασίες με τις οποίες αυτό μπορεί να συμβεί.»

Τα ευρήματα της ομάδας στο Χάρβαρντ συμπίπτουν με τα ευρήματα μιας γερμανικής ομάδας που υποστηρίζει τη θεωρία ότι η Σελήνη σχηματίστηκε πριν 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια μετά από μια καταστροφική σύγκρουση με μάζα στο μέγεθος ενός πλανήτη.

Τόσο το Χάρβαρντ και όσο και οι γερμανικές ομάδες παρουσίασαν τα πορίσματά τους στη διάσκεψη Γεωχημείας Goldschmidt στην Καλιφόρνια αυτή την εβδομάδα.